Μέλισσες με αρχιτεκτονική διάθεση.

Οι μέλισσες στην Αντίπαρο έχουν γίνει ένα με την τοπική αρχιτεκτονική.

http://parosbees.blogspot.com/2007/10/blog-post_29.html

Σμηνουργία η χαρά των μελισσών ο εφιάλτης των μελισσοκόμων.

 Φωτογραφία: Sozis Eftaxias

Κατά τους μήνες Απρίλιο Μάιο κι ενώ τα μελίσσια είναι στην μεγαλύτερη τους ανάπτυξη προκαλείτε συνωστισμός μέσα στην κυψέλη,
Χιλιάδες μέλισσες εκκολάπτονται κάθε μέρα και όλο και αυξάνει ο πληθυσμός της κυψέλης.
Ο διαθέσιμος χώρος στις κηρήθρες που χρειάζεται για να γεννά απερίσπαστη η βασίλισσα καταλαμβάνεται και στη θέση αυτή μπαίνει φρέσκο μελάκι και γύρες.
Τότε κι ενώ σχεδόν όλα απ έξω από την κυψέλη φαίνονται φυσιολογικά μέσα επικρατεί μεγάλος αναβρασμός.
Η απόφαση έχει παρθεί από τις εργάτριες και με τη συμμετοχή της βασίλισσας, γιατί αν και υπάρχει βασίλισσα μέσα στην κυψέλη η εξουσία ασκείτε από το λαό, η απόφαση αυτή όμως είναι κοινή.
Χτίζονται πολλά βασιλικά κελιά γίνονται και οι τελευταίες ετοιμασίες, η βασίλισσα ξεσηκώνει με το μελαγχολικό τραγούδι της το πλήθος και κάποια ηλιόλουστη ημέρα κατά προτίμηση μεσημέρι ένα θαυμαστό γεγονός συμβαίνει στην κυψέλη.
Μεγάλο μέρος του πληθυσμού συχνά το μεγαλύτερο μαζί με την παλαιά βασίλισσα του αναχωρεί, όλες μαζί πετάγονται έξω με πατείς σε πατώ, φέρνουν καμπόσες στροφές γύρω από το μελισσοκομείο έχοντας προηγουμένως γεμίσει καλά τη γούσα τους με μελί το οποίο θα τους χρειαστεί για το χτίσιμο των νέων τους κηρηθρών στο νέο τους σπίτι και τέλος κάθονται με μεγαλοπρέπεια σε κάποιο κοντινό δέντρο η όπου αλλού τους αρέσει.
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται Σ Μ Η Ν Ο Υ Ρ Γ Ι Α.

Αν και για τον μελισσοκόμο δεν είναι και τόσο ευχάριστο γεγονός εν τούτης για τα μελισσάκια μοιάζει να είναι, κι αυτό το διαπιστώνει κανείς αν τις παρατηρήσει καλά.
Μοιάζουν να έχουν μεγάλη λαχτάρα για σμηνουργία και να την επιζητούν έντονα κι αυτό το στηρίζω στο ότι όταν το μελίσσι βγαίνει κατά χιλιάδες έξω από την κυψέλη και στριφογυρίζει με μεγαλοπρέπεια μέσα στο μελισσοκομείο μαζεύονται σε αυτό όλες οι εργάτριες που εκείνη την ώρα μπαινοβγαίνουν και στις υπόλοιπες κυψέλες.
Δηλαδή παρατάνε τη δική τους κυψέλη και πάνε κι αυτές με το σμήνος που φεύγει, είναι τόσο μεγάλος ο ζήλος που έχουν για να σμηνουργίσουν που βλέπεις ακόμα και συλλέκτριες που έρχονται από το λιβάδι εκείνη την ώρα φορτωμένες, έχοντας γύρες στα ποδιά τους να πηγαίνουν και να κάθονται κι αυτές εκεί που πάει ο όγκος του σμήνους και να δημιουργούν μια ζωντανή σφαίρα.
Κι αυτό είναι πολύ φυσικό να συμβαίνει και να τους αρέσει αφού η μέλισσα παραμένει ακόμα με τα άγρια ένστικτα της και δεν γνωρίζει άλλο τρόπο για την διαιώνιση του είδους της πέρα  από αυτόν. Αξίζει εδώ να πω πως 2-3 μέρες πριν την αναχώρηση του σμήνους και για 24 ώρες το 24ωρο η βασίλισσα τραγουδάει τρίζοντας τα φτερά της , με τον τρόπο αυτό ειδοποιεί το σμήνος ότι ήρθε η ώρα να φύγουν, είναι ένας ήχος ρυθμικός και μελαγχολικός, μοιάζει πολύ με την φωνή που βγάζουν οι κότες όταν τραγουδούν, και είναι σίγουρο σημάδι σμηνουργίας.
Άλλα σημάδια της σμηνουργίας είναι το γένι που κάνουν οι μέλισσες μπροστά στην έξοδο της κυψέλης τους καθώς και η μείωση της έντασης της εργασίας αν και τα τελευταία δεν είναι πάντα σημάδια σμηνουργίας.
Στον μελισσοκόμο όμως δεν αρέσει και τόσο το φαινόμενο της σμηνουργίας καθώς τον κάνει να τρέχει και να μην φτάνει, δεν του αρέσει όμως και για άλλους λόγους, ας πάμε να τους δούμε μαζί παρακάτω έναν προς έναν . . .
Κατ αρχήν ο μελισσοκόμος κάνει πολύ κόπο όλο το χειμώνα και την άνοιξη για να φτιάξει δυνατά μελίσσια τα οποία θα του εξασφαλίσουν μια καλή παράγωγη,.
Αν ένα μελίσσι σμηνουργίσει η ελπίδα για παραγωγή κάνει φτερά μαζί με το σμήνος αφού μόνο τα δυνατά μελίσσια είναι ικανά να αποδώσουν.
Άσε που από μια κυψέλη μπορεί να βγουν και τρία και τέσσερα και πέντε ακόμα σμήνη κι όπως καταλαβαίνετε αν πρώτα είχαμε ένα ασφυκτικό εικοσάρι μελίσσι υπάρχει περίπτωση μετά τη σμηνουργία να βρούμε ένα μελισσάκι 3-4 πλαισίων στην κυψέλη μας που κι αυτό είναι πιθανόν να μείνει κι ορφανό αν η νέα βασίλισσα του γίνει έδεσμα κανενός πουλιού κατά το γαμήλιο ταξίδι της.
Και φυσικά υπάρχει και περίπτωση το σμήνος να καθίσει σε δύσκολο σημείο και να μην μπορέσουμε να το πιάσουμε και να φύγει, η και να μην είμαστε καν εκεί την ώρα εκείνη και να το χάσουμε.
Τώρα ίσως βρεθεί κανένας νεαρός μελισσοκόμος και μας πει πως ακόμα κι έτσι τουλάχιστον θα αυξήσω τον αριθμό των σμηνών μου.
Η απάντηση είναι όχι.
Στη σύγχρονη μελισσοκομία δεν έχουν θέση τέτοιες λογικές.
Στη σύγχρονη μελισσοκομία ο μελισσοκόμος πρέπει να έχει τον απόλυτο έλεγχο των μελισσιών του για να μπορεί να έχει αυτά που επιθυμεί, πρέπει να έχει στόχο εξ αρχής πότε θα τρυγήσει, τι θα τρυγήσει, ποσό θα τρυγήσει και πότε θα αυξομειώσει τον αριθμό των σμηνών του.
Ακόμα θέλω να πω πως αν πιάσουμε ένα σμήνος από σμηνουργία τότε αυτό θα έχει μεγάλη τάση για σμηνουργία την επομένη άνοιξη λόγο της συνήθειας που φέρει να σμηνουργεί, ενώ όταν φτιάχνουμε μόνοι μας επιλεγμένες βασίλισσες άλλη εποχή που δε φέρουν τη συνήθεια αυτή τότε τα μελίσσια αυτά θα έχουν μικρή τάση για σμηνουργία.
Είναι πάντως κοινό μυστικό πως μελίσσια που προέρχονται από την φυσική διαιώνιση δηλαδή από σμηνουργία είναι ασύγκριτα ποιο εργατικά και παραγωγικά από τα μελίσσια που φτιάχνουμε εμείς με τεχνικές αυξήσεις.
Αν σας προκάλεσα ανησυχία η αν σας αύξησα λίγο τον λεγόμενο πυρετό της σμηνουργίας θα σας καθησυχάσω λέγοντας ότι ευτυχώς υπάρχουν πολλοί τρόποι καταστολής της σμηνουργίας.

Για να έχει όμως σασπένς το πράγμα και να σας κρατάω σε αγωνία αυτό είναι ένα θέμα που θα το συζητήσουμε μια άλλη φορά…

Basilis Ksesfiggis

Η ΚΥΨΕΛΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Για αμέτρητα χρονιά τα ακούραστα αυτά έντομα προσφέρουν στον άνθρωπο δύναμη ,υγεία, ευεξία, και ομορφιά .

Η ανεκτίμητη εμπειρική γνώση πολλών αιώνων για τις θεραπευτικές, τονωτικές, θρεπτικές και καλλωπιστικές ιδιότητες των παράγωγων της μέλισσας έχει ενταχθεί πλέων σε ένα σύνολο επιστημονικών δραστηριοτήτων που ονομάζεται μελισσοθεραπεία (Apotherapy) και μελετά συστηματικά τις άπειρες δυνατότητες συμβολής τους στη διατροφή και στην υγεία των ανθρώπων.

Τα παράγωγα της μέλισσας δεν είναι βέβαια φάρμακα και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ούτε τα ειδικά φάρμακα της κλασικής ιατρικής ούτε τα ομοιοπαθητικά. Μπορούν όμως να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων και να περιορίσουν τυχών παρενέργειες.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΟΛΤΟΣ

Ο βασιλικός πολτός παράγεται από τις εργάτριες μέλισσες και χρησιμοποιείται σαν μοναδική τροφή της βασίλισσας της κυψέλης από την γέννηση ως τον θάνατο της. Περιέχει πολυάριθμες βιταμίνες, ανόργανα στοιχειά, σάκχαρα, αμινοξέα καθώς και 10-υδροξυ-2-δεκενοηκο οξύ.

Ο βασιλικός πολτός είναι προϊόν υψηλής βιολογικής αξίας για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ανανεώνει τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις, αυξάνει την αντοχή, την σεξουαλική δραστηριότητα, τη γονιμότητα, βελτιώνει τη φυσική κατάσταση των αθλουμένων και αναζωογονεί τους ηλικιωμένους.

Σύμφωνα με τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία έχει πιστωθεί ότι ο βασιλικός πολτός προσφέρει σημαντική βοήθεια και σε πολυάριθμες παθολογικές καταστάσεις όπως νευρασθένειες, αϋπνίες, σεξουαλικά προβλήματα, καρδιαγγειακές παθήσεις, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες, δερματικές παθήσεις, σάκχαρο, αρθριτικά, ρευματισμούς, οφθαλμολογικές παθήσεις, καθυστέρηση ανάπτυξης, υπερκόπωση, ουρολοιμώξεις, υπέρταση, στομαχικές διαταραχές, κλιμακτήριο, αδυναμία-ατονία, άγχος.

ΠΡΟΠΟΛΗ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Πρόπολη είναι οι ρητίνες και τα βάλσαμα που συλλέγουν οι μέλισσες από τα δέντρα, τις αναμιγνύουν με μέλι και κερί , τις εμπλουτίζουν με ένζυμα και ιχνοστοιχεία και τις χρησιμοποιούν για την προστασία της κυψέλης από ζώα , έντομα και μικροοργανισμούς, καθώς και για την αποστείρωση των κελιών της κηρήθρας πρόπολη δεν επιτρέπει την πρόκληση δυσοσμιών και την ανάπτυξη μικροβίων.

Η πρόπολη είναι πραγματική πηγή υγείας, γνωστή από την αρχαιότητα. Τα τελευταία όμως χρονιά η επιστημονική έρευνα έχει αποσαφηνίσει πλήρως τις αξιόλογες αντιβιοτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντι μυκητιασικες και ανάλγητες ιδιότητες της, χάρη στις οποίες έχει βρει πλήθος εφαρμογών στη σύγχρονη υγιεινή, θεραπευτική και κοσμετολογία. Χρησιμοποιείται συμπληρωματικά σε λοιμώξεις του αναπνευστικού, φαρυγγίτιδες, ωτίτιδες, δερματίτιδες, αρθρίτιδες, εγκαύματα, δυσλειτουργίες του κυκλοφοριακού, προβλήματα , λοιμώξεις της στοματικής κοιλότητας, παθήσεις και φλεγμονές των οφθαλμών.

 ΓΥΡΗ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Οι μέλισσες συλλέγουν την γύρη από διάφορα είδη ανθέων, την επεξεργάζονται και την χρησιμοποιούν σαν πρωτεϊνική βάση της διατροφής τους. Η μεγάλη ποικιλία των φυτών από τα οποία προέρχεται καθιστά τη γύρη εξαιρετικά πλούσια πηγή δραστικών βιολογικών ουσιών. Περιέχει πρωτεΐνες, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα, φλαβονοειδη, αμινοξέα, ανόργανα στοιχεία, ένζυμα και συνένζυμα.

Λόγω της συνύπαρξης, σε πυκνή συγκέντρωση, όλων αυτών των ουσιών , η γύρη είναι ένα άριστο διατροφικό συμπλήρωμα με αξιόλογες ευεργετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Προσφέρει άμεση ενίσχυση των δυνάμεων, βελτιωμένη πνευματική λειτουργία και ταχύτερη ανάπτυξη των ασθενικών παιδιών.

Βοηθά σημαντικά στην αντιμετώπιση ορισμένων ειδικών προβλημάτων υγείας (έλκος δωδεκαδακτύλου, προστάτης, ηπατικές διαταραχές, αναιμία, διαβήτης, αρτηριοσκλήρωση, ανορεξία).

Η φυσική μορφή της επεξεργασμένης από τις μέλισσες γύρης είναι κοκκώδης. Περιλαμβάνει συνήθως κόκκους διαφόρων χρωμάτων, ανάλογα με τα φυτά από τα οποία προέρχεται. Η γεύση της είναι βασικά υπόγλυκη, πολλές φορές όμως έχει αρκετά πικρούς τόνους.

ΜΕΛΙ

Οι μέλισσες μεταφέρουν στην κυψέλη το νέκταρ από τα άνθη και τους σακχαρους χυμούς (μελιτώματα) από τα φυτά και μετά από μια πολύπλοκη φυσικοχημική διαδικασία τα μετατρέπουν σε μέλι.

Το μέλι περιέχει υδατάνθρακες, οργανικά οξέα, πρωτεΐνες, αμινοξέα, μεταλλικά άλατα, ένζυμα και βιταμίνες. Η συμβολή του στην διατροφή και στη υγεία του ανθρώπου είναι ασύγκριτη : σαν τροφή ικανοποιεί άμεσα τις ενεργειακές αλλά και τις γευστικές ανάγκες του ανθρώπου χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα του σε σάκχαρα που αφομοιώνονται ταχύτατα από τον οργανισμό και βοηθούν άτομα που καταπονούνται από σωματική η πνευματική εργασία, παιδιά, ηλικιωμένους, ασθενείς, στην περίοδο της ανάρρωσης, εγκυμονούσες κλπ. Σαν φάρμακο, χάρη στο χαμηλό ph και στην υψηλή περιεκτικότητα του σε υπεροξείδιο του υδρογόνου, αντιμετωπίζει αποτελεσματικά ένα ευρύ φάσμα παθογόνων μικροοργανισμών συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην πρόληψη και την θεραπεία πολλών ασθενειών. 

Chris Dalkos

Η Βαρρόα και η καταπολέμιση της

Η Βαρρόα πείρε το όνομα της από τον Marcus Terentius Varro πρωτοεμφανίστηκε κάπου στην Σιγκαπούρη το 1951 και έφτασε στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Με την εμφάνιση της η βαρρόα εξαφάνισε σχεδόν το σύνολο της τότε μελισσοκομίας στην Ελλάδα αφού ουδείς γνώριζε το νέο εχθρό που στην αρχή την παρομοίαζαν ως το( μικρό καβούρι), φυσικά τότε χάθηκαν στο σύνολο τους και οι πολλές αυτόχθονες φυλές μελισσών που υπήρχαν ανά την Ελλάδα άλλα και τα άγρια μελίσσια που υπήρχαν πάντα έως τότε σε κουφάλες δέντρων και σε βράχους.
Το ακάρι αυτό πολλαπλασιάζεται και αναπτύσσεται αποκλειστικά στα κλειστά κελιά του γόνου, δείχνοντας προτίμηση στα κηφηνοκελιά, όπου μπορεί και γεννά περισσότερα αυγά (έως και 7), από τα οποία τελειοποιούνται ακόμη και τα μισά. Ο λόγος της προτίμησης είναι ότι τα κηφηνοκελιά είναι μεγαλύτερα και μένουν κλειστά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να διατηρείται περισσότερο το ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη της βαρρόα. Μέσα στα κελιά θα γίνει και η σύζευξη με τη βοήθεια του μοναδικού αρσενικού που υπάρχει και που πεθαίνει αμέσως μετά. Ο παρασιτισμός που ήδη υπάρχει μέσα στο κελί συνεχίζεται καθώς η βαρρόα προσκολλάται πάνω στο σώμα των ακμαίων μελισσών και τρέφεται με την αιμολέμφο.
Μερικοί τρόποι καταπολέμησης είναι οι… Εφαρμογή με σκόνη θυμόλης [5-methyl-2(1-methyl-ethyl)phenol]. Σε κάθε πλαίσιο σκονίζουμε 0,5gr θυμόλης αργά το φθινόπωρο. Τέσσερις εφαρμογές με μεσοδιάστημα δύο ημερών έφερε δραστική μείωση του πληθυσμού των ακάρεων. Ο ρυθμός με τον οποίο πέφτουν τα ακάρεα στο πάτωμα της κυψέλης είναι υψηλότερος τις πρώτες ώρες μετά από κάθε εφαρμογή.
Η εφαρμογή μυρμηκικού (φορμικού) οξέος είτε με τη μορφή ατμού (85gr ανά κυψέλη) είτε εμποτισμένο σε πλάκα από πεπιεσμένο ξύλο έδωσε πολύ καλά αποτελέσματα σε θερμοκρασίες 18-25οC. Καλύτερο στάδιο εφαρμογής θεωρείται αυτό κατά τη μετατροπή της λάρβας σε πούπα, 9-10 ημέρες μετά την εναπόθεση του αυγού. Ανάλογα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το οξαλικό οξύ, ενώ αν θέλαμε να αποφύγουμε την καυστικότητα των παραπάνω οξέων, ειδικά σε περιπτώσεις λάθος χειρισμών, αλλά με ελαφρώς μειωμένη αποτελεσματικότητα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε γαλακτικό οξύ, σε μία εφαρμογή, αφού η δεύτερη, σύμφωνα με έρευνες έχει ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη της κυψέλης από τις μέλισσες ( ψεκασμός 6-10ml διαλύματος 10% ανά πλαίσιο). Στην κατηγορία των οξέων θα πρέπει να αναφέρουμε και το κοινό ξύδι που εφαρμόζεται με απευθείας ψεκασμό στις μέλισσες, στα πλαίσια, στις κηρήθρες και στην κυψέλη. Η εφαρμογή γίνεται σε περίοδο που δεν έχουμε πολύ γόνο, γιατί το ξύδι εκτός από τα αυγά και τα ακμαία της βαρρόα σκοτώνει και τον γόνο ή ψεκάζουμε αφού πρώτα απομακρύνουμε τα πλαίσια με γόνο. Καλό είναι να επαναλάβουμε 2-3 φορές ανά 6 ημέρες.
Έχουν αναφερθεί επίσης αιθέρια έλαια από Eucalyptus sp.(Ευκάλυπτος), Matricaria chamomila (Χαμομήλι) και Mentha crispa (Μέντα), με υποκαπνισμούς για 15min κάθε 4 ημέρες και τα έλαια από Thymus vulgaris (Θυμάρι) και Salvia officinalis (Φασκομηλιά), είτε με ψεκασμό διαλυμάτων 2 και 0,5% είτε με 3-4 σταγόνες σε κάθε 1lt σιροπιού τροφοδοσίας. Στην κατηγορία των αιθέριων ελαίων θα πρέπει να αναφερθεί και το έτοιμο σκεύασμα σε χάπια με το εμπορικό όνομα ApiLife/VAR (74,1% θυμόλη, 16% ευκαλυπτέλαιο, 3,7% μενθόλη, 3,7% καμφορά, 2,5% βερμικουλίτης).

Ακόμα υπάρχουν και τα εγκεκριμένα χημικά φάρμακα
Το apistam με βάση τη δραστική ουσία fluvalinate (ταινίες)
Το barbarol με βάση το flumethrin (ταινίες)
Το folbex με βάση το bromoprobilate (ταινίες)
Το perizin με βάση το coumaphoς (υγρό)
To chek mite με βάση το coumaphos (ταινίες)
Το api quard αιθέρια έλαια (ζελέ)
Μη εγκεκριμένα:
Το asuntol με βάση το coumaphos (σκόνη)
Το mauric με βάση το fluvalinate (υγρό)
Το tak tik με βάση το amitraz (υγρό)

Για να καταλάβουμε καλύτερα τη δουλειά που κάνει το κάθε ένα φάρμακο όμως πρέπει να γνωρίζουμε και πως λειτουργεί.
Ας δούμε λοιπόν.
Το coumaphos οι μέλισσες το τρώνε, έτσι αυτό περνά στην αιμολέμφο τους από εκεί το παίρνει η βαρρόα αφού τις απομυζεί και ψοφάει.
Το fluvalinate και η amitraz είναι ακαρεοκτόνα επαφής, δηλαδή ακουμπούν πάνω στις ταινίες οι μέλισσες και κάποια στιγμή η ουσία πάει στην βαρρόα και την σκοτώνει.
Η θυμόλη δεν σκοτώνει απ ευθείας την βαρρόα αλλά της προκαλεί στειρότητα και σιγά σιγά χάνεται, ενώ το οξαλικό οξύ προκαλεί παραμόρφωση στο στόμα της βαρρόα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τραφεί και να πεθαίνει

Ας πάμε τώρα στις παρενέργειες των φαρμάκων.

Κατ αρχήν ακόμα κι αν ο όρος μη εγκεκριμένα φάρμακα μοιάζει κάπως περίεργος εν τούτης τα φάρμακα αυτά λειτούργησαν σαν από μηχανής θεός όταν η μελισσοκομία στην Ελλάδα καταστράφηκε λόγο της βαρρόα στις αρχές του 1980 .

Έχει αποδειχτεί στο χημείο πως μια λογική χρήση των φαρμάκων δεν αφήνει υπολείμματα στο μέλι, κι όταν λέμε λογική χρήση εννοούμε να γίνετε θεραπεία πάντα το χειμώνα Νοέμβριο Δεκέμβριο, το φάρμακο να μπαίνει πάντα στον εμβρυοθάλαμο, να μην μπαίνουν μεγάλες ποσότητες φαρμάκου στην κυψέλη και να βγαίνουν αυστηρά το λιγότερο 3 μήνες πριν τη συγκομιδή του μελιού.

Από όλα τα φάρμακα το coumaphos αφήνει για μεγαλύτερο χρόνο υπολείμματα στο μέλι κι έκτος αυτού βλάπτει και τις βασίλισσες κι έχει παρατηρηθεί πως οι βασίλισσες που βγαίνουν από κυψέλες που έχει χρησιμοποιηθεί το coumaphos είναι μικρότερες σε μέγεθος από τις άλλες.

Η θυμόλη κι αυτή επίσης αφήνει υπολείμματα και άσχημη οσμή στο μέλι αν δεν βγει εγκαίρως από την κυψέλη, κι ακόμα με δεδομένο ότι βλάπτει το αναπαραγωγικό σύστημα της βαρρόα όλο ένα και πληθαίνουν οι φωνές ότι κάνει ακριβώς το ίδιο και στις βασίλισσες, το μόνο που μένει είναι να μας το αποδείξει ο χρόνος.

Το οξαλικό οξύ όπως είπαμε προκαλεί βλάβη στο στόμα της βαρρόα, όμως μερικές φορές προκαλεί βλάβη και στο μελίσσι μας, το κάνει νωχελικό και ατονικό και συχνά το μελίσσι δεν παίρνει καν την τροφή της κυψέλης του για να τραφεί και ψοφάει.

Η amitraz είναι σχετικά η ποιο αθώα ουσία αφού διασπάτε εύκολα το αργότερο σε 28 ημέρες και φεύγει εντελώς από την κυψέλη και το μέλι.

Κλείνοντας θέλω να πω πως οι επιστήμονες προσπάθησαν επίμονα να φτιάξουν φυλές μελισσών ανθεκτικές στη βαρρόα αλλά μέχρι τώρα χωρίς αποτέλεσμα.

Είναι σίγουρο όμως πως σύντομα η βαρρόα θα αποτελέσει παρελθόν για τα μελίσσια μας αφού έρχονται πολύ ενθαρρυντικά νέα για ουσία οικολογική που έρχεται και θα δώσει τέλος στη βαρρόα.

Σίγουρο είναι όμως και ότι νέοι και ποιο δύσκολοι εχθροί θα εμφανιστούν γι αυτό καλό είναι να είμαστε σε εγρήγορση.

Ως τότε όμως καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι ο νούμερο 1 εχθρός έως τώρα είναι η βαρρόα, να θυμούμαστε τι έπαθαν οι μελισσοκόμοι που δεν μπόρεσαν να καταπολεμήσουν τη βαρρόα το 1981 και τέλος ότι τα άγρια μελίσσια εξαφανίστηκαν και δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν μόνα τους τη βαρρόα.

Τελειώνω θυμίζοντας πως η αμερικάνικη σηψηγονία εμφανίζεται σχεδόν πάντα σε κυψέλες που δεν έχει γίνει σωστή η καθόλου καταπολέμηση για βαρρόα κι αυτό γιατί ψοφάει ραγδαία πολύς γόνος, οι εργάτριες δεν προλαβαίνουν να τον καθαρίσουν κι έρχεται η σήψη.

Γι αυτό κρούω τον κώδωνα του κίνδυνου και σας υπενθυμίζω πως όλοι μα όλοι πρέπει να καταπολεμάμε τη βαρρόα με κάποιο τρόπο.

 

Basilis Ksesfiggis

Χρειάζομαι τη βοήθειά σας!

Θα ήθελα τη βοήθεια σας επειγόντως:Σήμερα έκανα το πρώτο έλεγχο για φέτος και διαπύστωσα 2 πράγματα:1)Σε μία μου κυψέλη 10άρα ύπηρχε πλήρης απουσία γόνου 4,5 πλαίσια με μέλι και λίγη γύρη...οι μέλισσες δείχνουν υγιέστατες και δραστήριες καθώς κουβαλούν νέκταρ και λίγη γύρη,αλλά η βασίλισσα..."άφαντη"!Πιθανώς να χάθηκε μέσα στο χειμώνα,ίσως να υπάρχει και μία μικρή πιθανότητα να βρίσκεται στη κυψέλη και να μην την είδα,γιατί δεν είδα καθόλου κηφινοκελιά(αρρενοτόκες μέλισσες)...!Τι μου προτείνετε να κάνω; 2)Σε μία άλλη κυψέλη,στις 2 άκρες των τοιχωμάτων και μεταξύ πλαισίου-κηρύθρας και τοιχώματος υπήρχαν από ένα μεταξένιο κουκούλι στη κάθε πλευρά γεμάτο με αυγά!!!Γύρω από το κάθε κουκούλι λίγες νεκρές μέλισσες οι οποίες μάλλον στη προσπάθειά τους να τα αφαιρέσουν πιάστηκαν στο μετάξι και πέθαναν!Τα αφαίρεσα και τα 2 κουκούλια καθάρισα σχεδόν πλήρως τα τοιχώματα της κυψέλης και έκαψα λίγο με τον αναπτήρα το λίγο μετάξι που υπήρχε κολλημένο πάνω στις κυρήθρες!Θέλω να μου πείτε τι πιστεύετε ότι ήταν αυτό και εάν χρειάζεται να κάνω κάτι παραπάνω....!3)Όλες μου σχεδόν οι κυψέλες είχαν στο πάτωμά τους αρκετή μούχλα,με εξαίρεση από μία η οποία είχε και στις ξύλινες επιφάνειες των πλαισίων!!!Υποθέτω ότι αυτό συνέβη επείδη είχα κλείσει για το κρύο τις τρύπες του "αυστραλέζικου καπακιού"!Τώρα τις άνοιξα ξανά...η ερώτηση μου έιναι εάν πρέπει να καθαρίσω εγώ τη μούχλα ή εάν θα το κάνουν οι μέλισσες από μόνες τους!!! Περιμένω με αγωνία τις απόψεις σας...Ευχαριστώ!!!

---

Όταν τα ακαρεοκτόνα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και ποια η επίπτωση τους στις μέλισσες.

Μια πολλή σημαντική έρευνα δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο στο περιοδικό American Bee Journal και μας δείχνει την αλληλεπίδραση που μπορεί να έχουν στην κυψέλη η χρήση διαφόρων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σαν ακαρεοκτόνα. 

Πιστεύω ότι πρέπει να μας προβληματίσει η χρήση αυτών των ουσιών κατά πόσο ασφαλή είναι στην υγεία των μελισσών η μετάφραση έχει γίνει αυτόματα από την "google" και μπορεί να περιέχει λάθη αλλά το νόημα είναι εμφανές θα προσπαθήσω να υπογραμμίσω μερικά σημεία της έρευνας που πιστεύω ότι έχουν ιδιαίτερη σημασία
 Μ. Reed Johnson, University of Nebraska (ΗΠΑ), έχει κάνει την αρχική έρευνες για να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει μέσα στην κυψέλη και μέλισσα cuendo σώμα αγώνα πολλών varroacidas ή ακαρεοκτόνα. 

 Συνήθως η μέλισσα αποτοξινώνει το σώμα της και εξαλείφει τις fluvalinate με κάποια αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, όταν αυτή η ένωση συμπίπτει με την Coumaphos, α το σύστημα αποτοξίνώσης καταρρέει και η δόση του fluvalinate που κάποτε ήταν ασφαλής, τώρα καθίσταται ιδιαίτερα τοξική.  

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης που δημοσιεύτηκε σε ένα άρθρο από κοινού τον Δεκέμβριο του 2009 στα περιοδικά 
American Bee Journal και Bee Πολιτισμός ...Grant Project

 Από: Reed Johnson Όταν varroacides αλληλεπιδρούν. December 01, 2009

Όταν οι άνθρωποι αρρωσταίνουν, πηγαίνουν να δουν  ένα γιατρό. Τις περισσότερες φορές  ο  γιατρός συνταγογραφεί ένα φαρμακευτικό σκεύασμα  για τη θεραπεία της ασθένειας. Όταν ένας σκύλος αρρωσταίνει, ιδιοκτήτης του τον οδηγεί σε έναν κτηνίατρο. Ακριβώς όπως και οι γιατροί, ο κτηνίατρος ορίζει συχνά ένα κτηνιατρικό φάρμακο για τη θεραπεία του προβλήματος. Όταν μέλισσες είναι άρρωστες ο μελισσοκόμος μπορεί να διαγνώσει το πρόβλημα, και ακριβώς όπως οι γιατροί και οι κτηνίατροι, που μπορεί να ισχύουν σε χημική επεξεργασία. Το Φαρμακείο της  μέλισσας μπορεί να είναι διαφορετικό από το τοπικό φαρμακείο, αλλά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι το ίδιο: την αποκατάσταση της υγείας από την συνετή εφαρμογή των διορθωτικών μέτρων χημικών.Οι  μέλισσες πάσχουν από ασθένειες που δεν έχουν καμία συνέπεια στην ιατρική και ως εκ τούτου απαιτούν φάρμακα  εντελώς διαφορετικές από αυτές που περιέχονται σε αρρώστους. Varroa ακάρεα, ειδικότερα, είναι υπεύθυνες για την ευρεία θανάτωση  των μελισσών  επειδή πιπιλίζουν το αίμα, τη μείωση του σθένους των μελισσών , και τη μετάδοση ή ενεργοποίηση ιών. Ενώ μπορεί να φαίνεται περίεργο να θεωρήσει ως φάρμακα θεραπείες όπως Checkmite + και Apistan, μελισσοκόμων τα χρησιμοποιούν όπως τα ναρκωτικά για τη διατήρηση της υγείας των μελισσών με τη μείωση των μολύνσεων άκαρι Varroa. Apistan ήταν η πρώτη αντι-Varroa φάρμακο που  διατίθενται στο εμπόριο στις ΗΠΑ το 1990. Η θεραπεία αποτελείται από δύο πλαστικές ταινίες εμποτισμένα με την πυρεθροειδών του  φυτοφαρμάκου-fluvalinate που είναι κρεμασμένα μεταξύ πλαισίων γόνου για έξι έως οκτώ εβδομάδες. Καθώς οι μέλισσες τρίβετε ανάμεσα στις ταινίες  αυτές  που ανάκαμψη μικρές δόσεις του fluvalinate η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό μη τοξικό για τις μέλισσες, αλλά για δολοφονία ακάρεα.Είναι προφανές ότι αυτό το είδος της χρήσης πέλματα μια λεπτή γραμμή μεταξύ θανάτωση ακάρεα και θανάτωση μελισσών.

 Στην περίπτωση του fluvalinate, η επιτυχία της ως ακαρεοκτόνο  προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι η κατηγορία των φυτοφαρμάκων στην οποία ανήκει, τα πυρεθροειδή, περιέχει πολλά φυτοφάρμακα που είναι εξαιρετικά τοξικό για τις μέλισσες. Ένας από αυτούς, cyfluthrin (Baythroid) έχει LD50 - η δόση στην οποία το 50% των μελισσών σε μια ομάδα θα πεθάνει (όταν εκτίθενται σε μια ετικέτα-δόση ποσοστό για την κατάλληλη χρονική στιγμή) - μόλις 62 νανογραμμάρια (η μικρότερη είναι η LD50 πιο τοξικά). Ωστόσο, το fluvalinate, λίγα μόλις tweeks χημική διαφορετική από συφλουθρίνη, έχει μια γενναιόδωρη LD50 του 9450 νανογραμμάρια καθιστά 150 φορές πιο ασφαλή για τις μέλισσες. 

 Η χρησιμότητα του fluvalinate ως miticide εξαρτάται από την ισχυρή μέλισσες έχουν ανοχή για αυτή φυτοφαρμάκων.Όπως αποδεικνύεται, οι μέλισσες ανέχονται τις μεγάλες ποσότητες του fluvalinate που υπάρχουν στο Apistan επειδή είναι πολύ καλή σε αυτό detoxifiying (Johnson et al., 2006). Η κύρια workhorses για να γίνει αυτό είναι η λεγόμενη monooxygenases κυτοχρώματος P450 (P450s), μια κατηγορία των ενζύμων σημαντικό για την υποβάθμιση όλων των ειδών των τοξινών στον άνθρωπο και σε όλα τα θηλαστικά. Μπορείτε να εκτιμήσετε τη σημασία τους όταν P450s αποκλείονται πειραματικά? Όταν μέλισσες λαμβάνουν αναστολέα P450 ευαισθησία τους σε tau-fluvalinate αυξήσεις σχεδόν 1.000 φορές.Unfortnuately, η αποτελεσματικότητα των fluvalinate άρχισαν να φθίνουν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όπου το  ακάρεα Varroa εξελιχθεί αντίσταση (Elzen et al. 1998), αν και η αντίσταση του άκαρι φαίνεται να έχει συμβεί με άλλα μέσα εκτός της διαδικασίας  αποτοξίνωσης. Όμως το fluvalinate είχε αρχίσει να αποτύχει το 1998. Το  Checkmite + προστέθηκε  στο οπλοστάσιο  του μελισσοκόμου στην καταπολέμηση της varroa. Παρόμοια με την Apistan, το Checkmite + αποτελείται από δύο πλαστικές ταινίες οι οποίες είναι αναρτημένες στην αίθουσα γόνου, αλλά αυτές οι ταινίες  περιέχουν  Coumaphos , η οποία ανήκει σε εντελώς διαφορετική κατηγορία φυτοφαρμάκων: τα οργανοφωσφορικά.Οργανοφοσφορικά, όπως τα  πυρεθροειδή, είναι γενικά πολύ τοξικά για τις μέλισσες. Για παράδειγμα, μεθυλοπαραθείου (PennCap-Μ) έχει LD50 από 111 νανογραμμάρια ανά μέλισσα. Ωστόσο, οι μέλισσες μπορούν να ανεχθούν την παρουσία Checkmite + ταινίες στην ομάδα, καθένα από τα οποία περιέχει πάνω από ένα γραμμάριο Coumaphos. Η τοξικότητα των Coumaphos είναι 180 φορές λιγότερο από ό, τι parathion methyl, με LD50 των 20.300 νανογραμμάρια ανά μέλισσα. Δεν είναι σαφές για ποιο λόγο Coumaphos είναι τόσο καλοήθη, όταν άλλες organophophates είναι τόσο θανατηφόρα, αλλά, και πάλι, αποτοξίνωση μέσω P450s φαίνεται να διαδραματίζει κάποιο ρόλο. Coumaphos γίνεται τέσσερις φορές πιο τοξικό για τις μέλισσες, όταν χρησιμοποιείται ένα αναστολέα του κυτοχρώματος P450.Η  ανοχή των μελισσών  »σε αυτά τα  δύο Coumaphos και fluvalinate εξαρτάται, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, την ταχεία αποτοξίνωση από P450s. Αν και οι δύο φυτοφάρμακα είναι παρόντες στην ομάδα την ίδια στιγμή, μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα, εάν αυτά τα χημικά προϊόντα  ανταγωνίζονται μεταξύ τους για αποτοξίνωση μέσω P450s. Φοιτητές στη φαρμακευτική και ιατρική σχολεία δαπανούν πολύ χρόνο να μάθουν για τα δυνητικά θανατηφόρες συνέπειες της ανάμειξης των φαρμάκων . Υπάρχουν πολλά παραδείγματα φαρμάκων που είναι ασφαλές από μόνα τους, αλλά θανατηφόρα όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ένα άλλο. Πάνω από 15.000 επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά που δημοσιεύθηκε για το θέμα από το έτος 2000. Ο μεγάλος αριθμός των φαρμάκων στην αγορά σήμερα και τα δυνητικά θανατηφόρες συνέπειες της μικτής χρήσης ώθησαν αλληλεπίδρασης στο προσκήνιο της έρευνας.Πολλά από τα ανθρώπινα φάρμακα έχουν αποτοξινωθεί από την ανθρώπινη P450s κατά τον ίδιο τρόπο που το Coumaphos και το fluvalinate είναι αποτοξινωθεί από μέλισσα P450s. Ένα κοινό ανθρώπινο φάρμακο που αλληλεπιδρά με P450s είναι το over-the-counter ακεταμινοφαίνη ναρκωτικών (Tylenol). Από μόνο του, ακεταμινοφαίνη είναι εξαιρετικά ασφαλής και έχει χρησιμοποιηθεί για περισσότερα από 50 χρόνια για να ανακουφίσει πονοκεφάλους και άλλους πόνους. Διαβάστε την ετικέτα για ένα μπουκάλι Tylenol, ωστόσο, και θα δείτε αυτό το τρομερή προειδοποίηση: «Εάν καταναλώνουν τρία ή περισσότερα οινοπνευματώδη ποτά την ημέρα [. . .] Ακεταμινοφαίνη μπορεί να προκαλέσει βλάβη του ήπατος. Το πρόβλημα είναι ότι το αλκοόλ, τα ναρκωτικά αναψυχής, αλληλεπιδρά με P450s πάρα πολύ. Αν και δεν αυτών των φαρμάκων θα προκαλέσει μεγάλη βλάβη των συμφερόντων και μόνο, το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης δύο με P450s μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο ήπαρ και ενδεχομένως το θάνατο.Παρόμοια πράγματα μπορεί να συμβαίνουν σε μέλισσες και με δεδομένο τις πρόσφατες εκθέσεις των νεκρών μελισσών που συνδέονται με την Colony Collapse Disorder μας ανησυχούν για τις πιθανές για τις μέλισσες να πεθαίνουν από τους συνδυασμούς των φαρμάκων που υπάρχει στην ομάδα. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν το  Coumaphos και το fluvalinate, που  χρησιμοποιούνται ευρέως ως θεραπεία  για το άκαρι Varroa , και τα  δύο αντιδρούν  με P450s. Για να ελέγξετε για τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ fluvalinate και Coumaphos συλλέξαμε πρόσφατα αναδείχθηκε ενήλικες μέλισσες εκτός από ένα πλαίσιο γεννητόρων αποθηκεύονται σε ένα φυτώριο. Αυτές οι νέες μέλισσες είχαν τη δυνατότητα να ωριμάσει για τρεις μέρες στην θερμοκοιτίδα με μόνο μέλισσα καραμέλα για τροφοδότηση. Οι μέλισσες έχουν χτυπήσει στη συνέχεια έξω με το διοξείδιο του άνθρακα και να δοθεί μια σειρά χαμηλών μη θανατηφόρες δόσεις είτε Coumaphos ή fluvalinate. Οι μέλισσες ανακτηθεί μέσα σε μια ώρα, τότε ήταν νοκ άουτ και να καθαρίζονται και πάλι με μια σειρά δόσεων των άλλων αντι-Varroa θεραπεία. Μέλισσες επιστράφηκαν στην θερμοκοιτίδα για 24 ώρες, τότε κατατάσσεται είτε ως ζωντανό ή νεκρό και τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της τιμής LD50.Μια ισχυρή αλληλεπίδραση μεταξύ Coumaphos και fluvalinate βρέθηκε στις μέλισσες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για πρώτη φορά με χαμηλές δόσεις Coumaphos στη συνέχεια να παίρνουν μόνο fluvalinate. Προ-θεραπεία με μόλις 300 νανογραμμάρια του Coumaphos διπλασίασε την τοξικότητα του fluvalinate και προ-θεραπεία με 10.000 νανογραμμάρια του Coumaphos αύξηση της τοξικότητας του fluvalinate 32 φορές (Σχήμα 1). Αντιστραφεί η σειρά της αίτησης αποκάλυψε, επίσης, μια αλληλεπίδραση: μέλισσες που λαμβάνουν 1000 νανογραμμάρια του fluvalinate ως προ-θεραπεία γίνεται τρεις φορές περισσότερο ευαίσθητα στις τοξικές επιδράσεις των Coumaphos (Εικόνα 2? Johnson et al., 2009).Αλλά πόσο ρεαλιστικό είναι οι δόσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο πείραμα αυτό το εργαστήριο; Πόσο πιθανό είναι ότι μια μέλισσα θα επικοινωνήσει με αρκετές από τις δύο ουσίες από Checkmite + ή Apistan ταινίες για να προκαλέσουν το θάνατο; Ενώ η πραγματική εικόνα του προβλήματος αυτού θα απαιτήσει χημική ανάλυση των μελισσών, είναι δυνατόν να πάρετε μια ιδέα της έκθεσης των μελισσών με λίγες υπολογισμούς. Κάθε Checkmite + ταινία περιέχει περίπου 1,4 γραμμάρια Coumaphos. Αν υποτεθεί ότι το 10% των Coumaphos που υπάρχει στην ταινία ξεφεύγει από δύο λωρίδες σε μια κυψέλη από 20.000 μέλισσες άνω των έξι εβδομάδων, που λειτουργεί από την ημερήσια δόση των 330 νανογραμμάρια του Coumaphos ανά μέλισσα - αρκεί να διπλασιάσει την τοξικότητα του fluvalinate. Αν είναι παρόμοιες υποθέσεις σχετικά με ένα ζευγάρι των Apistan ταινίες (το καθένα περιέχει 0,7 γραμμαρίων fluvalinate) σε μια παρόμοια ομάδα για 8 εβδομάδες, κάθε μέλισσα θα λαμβάνει μία ημερήσια δόση των 125 νανογραμμάρια - μια δόση ανεπαρκής για να αλλάξετε την τοξικότητα των Coumaphos. Ωστόσο, είναι πιθανό ότι οι μέλισσες νοσοκόμα, που περνούν το χρόνο τους στη φωλιά γόνου που εργάζονται δίπλα σε αυτές τις ταινίες miticide, λαμβάνουν μεγαλύτερη δόση Coumaphos ή fluvalinate από τις μέλισσες forager.Έτσι, φαίνεται πιθανό ότι η θεραπεία με δύο Checkmite + και Apistan θα προκαλέσει κάποιες μέλισσες να πεθάνει. Δεν έχουμε δοκιμάσει ταυτόχρονη θεραπεία με δύο miticides εφόσον φαίνεται σαν ένα ανόητο και ρεαλιστικό πράγμα για κάθε μελισσοκόμος να κάνει. Ωστόσο, ακόμη και εν απουσία των ταινιών miticide, οι περισσότεροι μέλισσες στις ΗΠΑ είναι εκτεθειμένες σε χαμηλές δόσεις των χημικών ουσιών τόσο τώρα. Πολλά φυτοφάρμακα, συμπεριλαμβανομένων και των Coumaphos και fluvalinate, είναι εξαιρετικά  διαλυτά στο κερί , πράγμα που σημαίνει ότι αυτές κινούνται ενώσεων στο κερί συνιστώσα της κυψέλης όπου μπορούν να διαμένουν για πολλά χρόνια και, ενδεχομένως, με τη δημιουργία επαναλαμβανόμενων Apistan ή Checkmite + εφαρμογές. Και οι δύο ενώσεις μπορούν να επιβιώσουν το κερί διαδικασία ανακύκλωσης και μπορεί να βρεθεί εύκολα στο κερί του νέου ιδρύματος (Martel et al. 2007). Θα πρέπει να έρχονται ως δεν αποτελεί έκπληξη ότι, όπως διαπιστώθηκε χημική ανάλυση των δειγμάτων κερί γεννητόρων που συλλέγονται από την ΕΕΔ και υγιείς αποικίες πάντα να περιέχει τόσο Coumaphos όσο και fluvalinate (Frazier et al., 2008). Και οι δύο miticides είναι πανταχού παρούσες στη σύγχρονη μελισσοκομία. Το αναπάντητο ερώτημα είναι αν επαρκείς ποσότητες από αυτές τις χημικές ουσίες μπορούν να διαφύγουν από το κερί και να εισέλθουν στην οποία ζουν οι μέλισσες μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους ή με την εφαρμογή νέου προτύπου miticides.Το έργο αυτό πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Illinois at Urbana-Champaign, ως μέρος της εργασίας μου διατριβή με το Μάιο Berenbaum. Μετά την αποφοίτηση, μπήκα σε Μάριον Ellis στο πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα στο Λίνκολν να συνεχίσει την εξέταση των αλληλεπιδράσεων των φαρμάκων  στις μέλισσες, ως μέρος των πολλαπλών πανεπιστήμιο USDA ΚΓΠ Colony Collapse Disorder έργου. Μέλισσες αντιμετωπίζονται με πολλά φάρμακα και πέρα Coumaphos fluvalinate και εξετάζουμε το ενδεχόμενο φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πολλών μελισσοκόμους χρήση ναρκωτικών θεραπείες για τη διατήρηση της υγείας των μελισσών. Έργο μέχρι στιγμής έχει εξετάσει μόνο τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των miticides που έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο των μελισσών, αλλά είναι πιθανό ότι υπάρχουν πιο λεπτές μη θανατηφόρο δράση σε μέλισσες εκτεθειμένες σε χαμηλότερες δόσεις των miticides - επιπτώσεις που μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην υγεία της  βασίλισσα και του  κηφήνας . Ανυπομονούμε να μοιραστούν τα ευρήματά μας με τους μελισσοκόμους, ώστε να μπορούμε όλοι να γίνουμε καλύτεροι μέλισσα φαρμακοποιούς.ΑναφορέςFrazier, M., C. Mullin, J. Frazier και S. Ashcraft. 2008. Τι έχουν τα φυτοφάρμακα πήρε να κάνει με αυτό; American Bee Journal 148: 521-523.Johnson, RM, Z. Wen, MA Schuler, και ο κ. Berenbaum. 2006. Διαμεσολάβηση της πυρεθροειδών εντομοκτόνο για την τοξικότητα σε μέλισσες (Hymenoptera: Apidae) monooxygenases από το κυτόχρωμα Ρ450. 99: 1046-1050.Johnson, RM, HS Pollock, και ο κ. Berenbaum. 2009. Συνεργική αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στην κυψέλη miticides στην Apis mellifera Journal of Economic Entomology 102: 474-479.

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΜΕΤΑΞΥ VARROACIDAS ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΧΑΡΤΙ REED. Μ. JOHNSON  
Δημοσιεύθηκε στην Bee Πολιτισμού και American Bee Journal. Δεκ. 2009 

Αρχικό άρθρο πλήρη / (στα αγγλικά, με γραφικά και παραπομπές)Διαφορετικές αναλύσεις και μελέτες έχουν δείξει ότι, όπως το κερί φύλλο Tando κατά την κυψέλη μπορεί να έχει μια εκπληκτική συλλογή των φυτοφαρμάκων και ρυπογόνες χημικές ενώσεις της διαφορετικής φύσης. Ένα κοκτέιλ χημικών ποτέ επαφή με τις μέλισσες σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης και της ζωής. Στο άρθρο για αυτά τα κατάλοιπα σε κερί (σε αυτό το blog), παραπέμφθηκαν στην ανησυχητική υπόθεση ξεκίνησε από μερικούς ερευνητές μέσα ενημέρωσης σχετικά με τις πιθανές αλληλεπιδράσεις που θα μπορούσαν να μεταξύ τους και πώς θα μπορούσε να επηρεάσει τις μέλισσες. Μελέτες έχουν αρχίσει αφορά αυτό το θέμα και τα αποτελέσματα εμφανίζονται, όλα ωραία αλλά στη συνέχεια περίπου αναμενόμενη. Μ. Reed Johnson, University of Nebraska-Lincoln, έκανε την πρώτα πειράματα, που έχουν δημοσιευθεί τα αποτελέσματα τους μαζί στα περιοδικά Μέλισσα Πολιτισμού και αμερικανικές Bee Jorunal για το μήνα Δεκέμβριο 2009.Μεταβολικές αντοχή σε εντομοκτόνα σε έντομα σχετίζεται με την δράση τρεις ομάδες των ενζύμων αποτοξινώνει:* Η P450s (κυτοχρώματος monooxygenase) * Η COES (καρβοξυλικό esterase) * Η GSTs (γλουταθειόνης-S-εστεράσης) Η P450s εμπλέκεται στην αποτοξίνωση του πυρεθροειδή, όπως fluvalinate. Εξηγεί Μ. Reed Johnson χάρη στην P450s, όταν εφαρμόζεται σε θεραπεία με fluvalinate μέσα σε μια κυψέλη, οι μέλισσες έχουν υψηλή ανοχή δεν προκαλούν εμφανή προβλήματα, διότι αυτό το ένζυμο αποτοξινώνει και είναι υπεύθυνα SITEMA να μεταβολίζει και την εξάλειψη αυτών από το σώμα σας. Αυτό σημαίνει ότι οι μέλισσες είναι άκρως fluvalinate ανεκτική, λαμβάνοντας μία LD50 (θανατηφόρος δόση 50, δηλαδή η δόση το 50% των μελισσών θα πεθάνουν) του 9450 νανογραμμάρια.

Όταν πειραματικά P450 έχει μπλοκαριστεί, η ευαισθησία των μελισσών να fluvlinato  έχει  ραγδαία αύξηση, μείωση της LD50, δηλαδή είναι λιγότερο ανεκτικοί στο σύνθετο, λόγω της αδυναμίας   για την εκτέλεση αποτοξίνωση του, γεγονός που καθιστά τη δόση ήταν ασφαλής πριν τώρα απειλούν να τους. Αυτό synergism μεταξύ των φυτοφαρμάκων και το κλείδωμα εμφανίζεται P450s ως αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των ενώσεων φίλησε με την πρόσβαση στην αποτοξίνωση P450s, η οποία με τη σειρά του παρουσιάζεται όταν πολλές ενώσεις που κυκλοφορεί στο σώμα της μέλισσα ή, με άλλα λόγια, όταν μέσα στην ομάδα είναι διαφορετικές φυτοφάρμακα που μπορούν να τα βλέπουν και πρέπει αποτοξίνωση.Το ίδιο ισχύει και για άλλα  ακαρεοκτόνα. Η Coumaphos είναι, σύμφωνα με το πειράματα με Johnson, τέσσερις φορές περισσότερο τοξικό για τις μέλισσες, όταν P450 είναι αποκλεισμένη πειραματικά με ένα άλλο φυτοφαρμάκων. Δεδομένου ότι πάντοτε γνωστά ούτε από όλες τις συνέπειες που μπορεί μερικές φορές να λάβουν για τον άνθρωπο μείγμα διαφορετικά φάρμακα ή φάρμακα που μεμονωμένα είναι ασφαλείς (ορισμένα φάρμακα αλκοόλ, για παράδειγμα). Κάτι παρόμοιο, προτείνει Μ. Reed Johnson μπορεί να παρουσιαστεί εντός την ομάδα. Πειράματά τους έδειξαν ότι μετά την εφαρμογή μιας ομάδας Coumaphos μέλισσες και στη συνέχεια, εφαρμόζοντας fluvalinate fluvlinato τοξικότητα για τις μέλισσες είναι αυξήθηκε 32 φορές. Αντίθετα, η προ fluvalinate Coumaphos αυξήθηκε τρεις φορές την τοξικότητα αυτού.Αυτά τα εργαστηριακά αποτελέσματα, δεν είναι σε πραγματικές συνθήκες, και είναι προφανές μελισσοκόμοι που δεν χρησιμοποιούν τη στιγμή δύο διαφορετικές varroacidas, και τα επίπεδα έκθεσης των μελισσών στην κυψέλη για τις τοξικές χημικές ουσίες δεν θα είναι τόσο υψηλό, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα αλιεύματα είναι αναμεμειγμένα στο εσωτερικό τους και να εκτίθενται οι μέλισσες τους ταυτόχρονα, σχεδόν χρόνια, ή σταθερή. Οι μελέτες, είπε, θα πρέπει να συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, να δούμε τι συμβαίνει σε πραγματικές συνθήκες, μία φορά έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει ένα φαινόμενο των αλληλεπιδράσεων και συνεργιών σημαντικό προκαλεί η μέλισσα δείτε μειωθεί η ικανότητά τους να ομαλά και toleralos αντιτοξινών. Οι πραγματικές συνέπειες και επιπτώσεις σε σχεδόν θανατηφόρες δόσεις είναι ακόμη άγνωστος και πραγματικά ενοχλητικό, και θα μπορούσαν να επηρεάζουν, συμπεριλαμβανομένων και κυρίως, η αναπαραγωγική φυσιολογία των βασιλισσών και drones.Π. David Quesada

νεα μελισσοκομος riri

χαίρομαι πολύ που μπορώ  να επικοινωνώ με μελισσοκόμους.. έμαθα πολλά μέσω του bloggs σας. -  ξέρει κανείς αν είναι σωστό να ρίξω χυμό αλόης μέσα στο σιρόπι, που θα ταΐζω αρχές άνοιξης , από φυσικό φυτό όχι τα έτοιμα σκευάσματα! -  θα κάνω πεντάρια με φελιζόλ αλλά φοβάμαι το σημείο στήριξης των πλαισίων ..εκεί πρέπει να θέλει κάτι άλλο, αλλιώς θα τρίβετε ..λέω να βάλω πηχάκι ξύλινο ; τι λέτε; -  μια μου κυψέλη ψοφάνε πολλές και έχει στον πυθμένα της κυψέλης τριμματάκια -σαν βαροα ..΄βάζω και εγώ μια βελόνα πλεξίματος με τυλιγμένο πανί βρεγμένο με ξυδόνερο και το καθαρίζω χωρίς να ενοχλώ -να ανοίγω την κυψέλη ..